General

ข้อคิดเห็น การพัฒนาโปรแกรมในมุมมองของข้าพเจ้า [ตอนที่ 2]

ข้อคิดเห็น การพัฒนาโปรแกรมในมุมมองของข้าพเจ้า [ตอนที่ 2]

ข้อคิดเห็น การพัฒนาโปรแกรมในมุมมองของข้าพเจ้า ตอนที่ 2   อันนี้ เป็นข้อคิดเห็น ที่เขียนขึ้น เมื่อคราวช่วงขึ้นปีใหม่ พ.ศ. 2561 ขอตัดมาเฉพาะส่วนที่เกี่ยวข้องเช่นเดียวกัน ************************************************ สวัสดีอีกครั้ง หลังจากที่ห่างหายไปนานมากมาย มีเรื่องราวมากมายก่ายกองที่อยากจะเขียนมันลงไปในนี้ เพราะ ณ ปัจจุบันนี้ คำว่า dev ในมุมมองและความหมายของผม มันไปไกลมากเกินกว่า ความหมายของคำว่า developer ซึ่งเป็นคำที่พวกนักคอมพิวเตอร์ ที่พบเห็นได้ ตามเว็บบอร์ด เว็บ เว็บข่าว นิยมใช้กัน ซึ่งพวกนั้น เท่าที่ไปส่องๆดู มันก็ดูจะเทพจริงๆนั่นแหละ ทำความเข้าใจในบางเรื่องบางราวของเขาแทบจะไม่ทันเลยก็มีเหมือนกัน เพราะส่วนใหญ่ พวกนี้ จะง่วนๆกันอยู่กับเรื่องราวของ coding การสร้างโปรแกรม

ข้อคิดเห็น การพัฒนาโปรแกรมในมุมมองของข้าพเจ้า[ตอนที่ 1]

ข้อคิดเห็น การพัฒนาโปรแกรมในมุมมองของข้าพเจ้า[ตอนที่ 1]

ข้อคิดเห็นการพัฒนาโปรแกรมในมุมมองของข้าพเจ้า ตอนที่ 1 อันนี้ เป็นข้อคิดเห็นส่วนตัวที่เขียนเอาไว้ เมื่อคราวส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ พ.ศ. 2557-2558 ขอตัดมาเฉพาะส่วนที่เกี่ยวข้อง ********************************************** เริ่มต้นเลย ถ้าคุณอยากจะหัดเขียนโปรแกรมกันจริงจัง ระดับที่อย่างน้อยก็เอาไปประกอบอาชีพได้นั้น อย่างแรกเลยคือ สิ่งที่คุณต้องมี คือ พื้นฐาน ตรรกะ ต้องดี ในระดับหนึ่ง ประมาณว่า อ่านโจทย์บรรยายธรรมดาๆ มาแล้ว สามารถสร้างแอพพลิเคชั่น (จะเป็นโค้ด จอดำรุ่นดอส หรืออะไร ก็ได้) ที่สามารถแก้ปัญหาในสิ่งที่โจทย์ถามมา ได้ พวกนี้ มีประโยชน์มาก พอสมควร อย่างน้อย แม้แต่ในสายงานอื่นที่ไม่ใช่ คอมพิวเตอร์ ก็จำเป็นครับ เอาง่ายๆเลย สายวิชาที่ผมเรียนมา ก็มีวิชาหนึ่งชื่อว่า

ข้อคิดเห็น การพัฒนาโปรแกรมในมุมมองของข้าพเจ้า[บทนำ]

ข้อคิดเห็น การพัฒนาโปรแกรมในมุมมองของข้าพเจ้า[บทนำ]

ข้อคิดเห็น การพัฒนาโปรแกรมในมุมมองของข้าพเจ้า บทนำ     อันที่จริงแล้ว บทความนี้ เป็นบทบอกเล่าซึ่งปรากฏอยู่ในช่วงเวลา ส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ เป็นบางปี ของตัวเวบเก่า แต่เนื่องจาก เกิดภัยพิบัติทางคอมพิวเตอร์ นั่นคือ สแปม ได้รุกรานเข้ามากัดกินเวบจนข้อมูลเหล่านั้นสูญหายจนหมดสิ้น เคราะห์ดีที่ยังเหลือ ตัวบทความเดิมซึ่งกระจัดกระจายกันตามที่ต่างๆอยู่บ้างเป็นบางส่วน ทั้งใน web archive,web cache และ ภายในช่องทางของ server จำลองต่างๆที่ผู้เขียนกระจายกันไว้ เพื่อทดลองก่อนส่งขึ้นเวบจริง ทำให้ยังพอปะติดปะต่อเรื่องใดๆ ได้ง่ายมากยิ่งขึ้น และพอจะนำพามันกลับมาไว้ที่เดิมได้อยู่บ้าง แม้จะไม่ครบสมบูรณ์ทั้งหมดก็ตาม แต่เมื่อลองไล่อ่านเนื้อหาไปจนหมด ก็พบว่า ที่เขียนๆไว้ ถ้านำเอามาใส่อีกรอบ อาจต้องปรับสำนวนกันใหม่ และคงต้องเอาพวกที่เป็นหลักการคงที่ ไม่ค่อยจะเปลี่ยนอะไรไปมาก มาใช้ประกอบกลับเข้าไป ก็ถือเสียว่า

อุทาหรณ์สอนใจ ไม่รู้เพราะอะไร อยู่ดีๆ ข้อมูลเวบฉันก็หายเกลี้ยง!!!!

อุทาหรณ์สอนใจ ไม่รู้เพราะอะไร อยู่ดีๆ ข้อมูลเวบฉันก็หายเกลี้ยง!!!!

อุทาหรณ์สอนใจ ไม่รู้เพราะอะไร อยู่ดีๆ ข้อมูลเวบฉันก็หายเกลี้ยง!!!! ราวเดือนสองเดือนก่อน ผมยังคงเข้าใช้งานเวบส่วนตัวอีกแห่งของตัวเองได้ตามปกติ ใครจะไปรู้ ว่าหลังจากวันนั้นอีก 2-3 เดือนถัดมา การใช้งานครั้งนั้น จะเป็นการใช้งานครั้งสุดท้ายตามปกติ เมื่อกลับมาเช็คของอีกครั้ง พบว่า หน้าเวบฉันหายไป พร้อมเหลือคอมเมนท์ขยะ 700 กว่าอัน แค้นมาก ลบทีเดียวเกลี้ยง นอนดึกไปเลย ถามว่า โกรธไหม แรกๆอึ้งๆ ปนงง แต่พอไล่เรียงและลำดับความได้ นับได้ว่า โกรธ ถึงโกรธมาก แต่ไม่รู้จะจัดการเอาผิดใครยังไงดี เหมือนกัน Thai Share This

Close
E-mail It